Ιθαγένεια και Ταξιδιωτική Βίζα

κράτη σχετικά με την ιθαγένεια

Κάθε κράτος είναι ελεύθερο να καθορίσει τους όρους υπό τους οποίους θα αναγνωρίσει πρόσωπα ως πολίτες του και τους όρους υπό τους οποίους θα αφαιρεθεί αυτό το καθεστώς. Η αναγνώριση από ένα κράτος ως πολίτη συνεπάγεται γενικά την αναγνώριση των ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που δεν παρέχονται πάντα σε μη πολίτες.

Η νομοθεσία περί ιθαγένειας διαφέρει ανά χώρα. Ορισμένες χώρες δίνουν έμφαση στη γέννηση εντός της επικράτειας, άλλες δίνουν έμφαση στην καταγωγή, την καταγωγή, την πολιτογράφηση, το γάμο ή την επένδυση. Οι κανόνες που καθορίζουν την υπηκοότητα επηρεάζουν επίσης τα διαβατήρια, τα ταξίδια χωρίς βίζα και την προξενική προστασία.

Δικαιώματα Ιθαγένειας

Γενικά, τα βασικά δικαιώματα που κανονικά θεωρούνται ότι απορρέουν από την ιθαγένεια περιλαμβάνουν το δικαίωμα σε διαβατήριο, το δικαίωμα εξόδου και επιστροφής στη χώρα ιθαγένειας, το δικαίωμα διαμονής στη χώρα αυτή και το δικαίωμα εργασίας εκεί.

Πολλαπλές Ιθαγένειες και Ανιθαγένεια

Ορισμένες χώρες επιτρέπουν στους πολίτες τους να έχουν πολλαπλές υπηκοότητες, ενώ άλλες επιμένουν στην αποκλειστική πίστη. Ένα άτομο που δεν έχει υπηκοότητα οποιουδήποτε κράτους λέγεται ότι είναι ανιθαγενές. Ένα άτομο που ζει σε κρατικά σύνορα όπου το εδαφικό καθεστώς είναι αβέβαιο μπορεί να αντιμετωπίσει περίπλοκα ζητήματα ταυτότητας και τεκμηρίωσης.

Καθοριστικοί Παράγοντες Ιθαγένειας

Ένα άτομο μπορεί να αναγνωριστεί ή να του χορηγηθεί η ιθαγένεια σε διάφορες βάσεις. Η ιθαγένεια με βάση τις συνθήκες γέννησης είναι συχνά αυτόματη, αλλά σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να απαιτείται αίτηση, εγγραφή ή απόδειξη επιλεξιμότητας.

• Ιθαγένεια από γέννηση ή καταγωγή — jus sanguinis. Εάν ένας ή και οι δύο γονείς ενός ατόμου είναι πολίτες ενός συγκεκριμένου κράτους, το άτομο μπορεί να έχει το δικαίωμα να είναι και πολίτης αυτού του κράτους. Παλαιότερα, αυτό μπορεί να ίσχυε μόνο μέσω της πατρικής γραμμής, αλλά η ισότητα των φύλων έγινε πιο κοινή από τα τέλη του εικοστού αιώνα. Η ιθαγένεια που βασίζεται στην καταγωγή ή την εθνικότητα σχετίζεται με την έννοια του εθνικού κράτους και είναι κοινή σε πολλές χώρες αστικού δικαίου. Ορισμένες χώρες περιορίζουν την ιθαγένεια λόγω καταγωγής σε συγκεκριμένο αριθμό γενεών που γεννήθηκαν στο εξωτερικό, ορισμένες απαιτούν κάθε νέα γενιά να εγγραφεί σε ξένη αποστολή εντός προθεσμίας και άλλες δεν περιορίζουν τις γενιές που γεννήθηκαν στο εξωτερικό.
• Ιθαγένεια κατά τόπο γέννησης — jus soli. Μερικοί άνθρωποι είναι αυτόματα πολίτες του κράτους στο οποίο γεννήθηκαν. Αυτή η μορφή ιθαγένειας προήλθε από την Αγγλία, όπου όσοι γεννήθηκαν μέσα στο βασίλειο ήταν υπήκοοι του μονάρχη. Παραμένει κοινό σε πολλές χώρες κοινού δικαίου. Οι περισσότερες χώρες της Αμερικής χορηγούν άνευ όρων υπηκοότητα jus soli, ενώ έχει περιοριστεί ή καταργηθεί σε πολλές άλλες χώρες. Σε πολλά νομικά συστήματα, τόσο το jus soli όσο και το jus sanguinis μπορούν να λειτουργούν μαζί.
• Ιθαγένεια με γάμο — jus matrimonii. Πολλές χώρες επιταχύνουν την πολιτογράφηση βάσει γάμου με πολίτη. Οι χώρες που δέχονται μετανάστευση συχνά ρυθμίζουν αυτή τη διαδρομή για να εντοπίσουν ψευδείς γάμους όπου δεν υπάρχει πραγματική πρόθεση να ζήσουν μαζί. Ορισμένες χώρες απαιτούν από τον αλλοδαπό σύζυγο να είναι μόνιμος κάτοικος προτού ζητηθεί η ιθαγένεια. Άλλοι επιτρέπουν σε συζύγους ομογενών πολιτών να αποκτήσουν υπηκοότητα μετά από μια ορισμένη περίοδο γάμου, μερικές φορές με απαιτήσεις γλώσσας, διαμονής ή ένταξης.
• Πολιτογράφηση. Τα κράτη συνήθως χορηγούν την ιθαγένεια σε άτομα που εισήλθαν νόμιμα, έλαβαν άδεια διαμονής ή έλαβαν άσυλο και έζησαν εκεί για μια συγκεκριμένη περίοδο. Η πολιτογράφηση μπορεί να απαιτεί εξέταση γλώσσας, γνώση του τρόπου ζωής της χώρας υποδοχής, καλή διαγωγή, ηθικό χαρακτήρα, πίστη στο νέο κράτος και, σε ορισμένες χώρες, παραίτηση από την προηγούμενη ιθαγένεια. Ορισμένες χώρες επιτρέπουν τη διπλή υπηκοότητα και δεν απαιτούν από τους πολιτογραφημένους πολίτες να παραιτηθούν επίσημα από άλλη υπηκοότητα.
• Ιθαγένεια από επένδυση ή οικονομική ιθαγένεια. Ορισμένες χώρες επιτρέπουν σε πλούσιους αιτούντες να επενδύσουν σε ακίνητα ή επιχειρήσεις, να αγοράσουν κρατικά ομόλογα ή να κάνουν άμεσες συνεισφορές με αντάλλαγμα την υπηκοότητα και το διαβατήριο. Αυτά τα προγράμματα είναι νόμιμα όπου εγκρίνονται, αλλά συχνά αμφισβητούνται, περιορίζονται από ποσοστώσεις και υπόκεινται σε δέουσα επιμέλεια. Το κόστος μπορεί να διαφέρει πολύ ανά χώρα και πρόγραμμα.
• Εξαιρούμενες κατηγορίες. Στο παρελθόν, υπήρχαν αποκλεισμοί από την ιθαγένεια για λόγους όπως το χρώμα του δέρματος, η εθνικότητα, το φύλο και η ελεύθερη ιδιότητα. Πολλές από αυτές τις εξαιρέσεις δεν ισχύουν πλέον στις περισσότερες δικαιοδοσίες. Ωστόσο, μπορούν να εξακολουθήσουν να υπάρχουν σύγχρονοι περιορισμοί, συμπεριλαμβανομένων κανόνων που βασίζονται στη θρησκεία, την ημερομηνία υιοθεσίας, το καθεστώς εγγράφου, τις συνθήκες γέννησης, τους περιορισμούς ασφάλειας εθνικότητας ή συγκεκριμένες νομικές κατηγορίες. Οι υποψήφιοι θα πρέπει πάντα να ελέγχουν την ισχύουσα νομοθεσία.

Σχεδιασμός ιθαγένειας και ταξιδιωτικής βίζας

Η υπηκοότητά σας συνήθως καθορίζει ποιο διαβατήριο μπορείτε να χρησιμοποιήσετε, εάν χρειάζεστε βίζα, εάν μπορείτε να υποβάλετε αίτηση για eVisa, πόσο καιρό μπορείτε να μείνετε και αν πληροίτε τις προϋποθέσεις για διαδρομές χωρίς βίζα, βίζα κατά την άφιξη ή ειδικές διαδρομές εξουσιοδότησης ταξιδιού.